در فراسوی نیک و بد کمتر نشانی از ستیزه جویی گذشتۀ نیچه دیده میشود. کتابی که بیشتر نظریه پردازی است و میتوان آن را در کنار حکمت شادان و چنین گفت زرتشت، برترین اثر او دانست.
خرید کتاب فراسوی نیک و بد
جستجوی کتاب فراسوی نیک و بد در گودریدز
معرفی کتاب فراسوی نیک و بد از نگاه کاربران
دوستانِ گرانقدر، این کتاب از 296 صفحه تشکیل شده و شاملِ 9 فصل و 296 قطعه میباشد
عزیزانم، بنظرم توضیح در موردِ فلسفۀ « نیچه» و نوشتنِ انشاء سراسر کلماتِ قصار و پرداختن به کیفیتِ این کتاب به دردِ شما فرزندانِ ایران نمیخورد، لذا برایِ آنکه با برخی از اندیشه هایِ « نیچه» و مسائلی که در این کتاب به آن پرداخته شده، بهتر آشنا شوید، به انتخاب برخی از متونِ این کتاب را در زیر برایتان مینویسم تا خودتان در آنها بیاندیشید... لازم به ذکر است که متنِ این که کتاب همچون اشعار به صورت قطعه قطعه نوشته شده است که من از میانشان این متون را نوشته ام
------------------------------------------------------------------------------
دروغ را شرطِ زندگی شمردن، بی گمان ایستادن در برابرِ احساس هایِ ارزشیِ رایج است به طرزِ خطرناک، و فلسفه ای که چنین خطری کند، تنها از این راه است که خود را در فراسویِ نیک و بد می نهد
------------------------------------------------------------------------------
نیچه خطاب به دانشمندان و خردمندانی که قانونِ طبیعت را برتر و همه کاره در جهان میداند، نوشته: تصدیق میکنم که این جهان سیری ناگزیر و شمار پذیر دارد، اما نه از آن جهت که قوانین در آن حاکم اند، بلکه از آن جهت که به هیچ روی قانونی در کار نیست، و هر قدرتی هر دم واپسین پیامدهایِ خود را به بار می آورد. گیرم که این سخن جز یک تفسیر بیش نباشد- و شما سخت مشتاقید که این دلیل را بر ضدِ آن بیاورید-باشد، چه بهتر
------------------------------------------------------------------------------
این که حقیقت از نمود ارزشمندتر است، جز یک پیشداوریِ اخلاقی بیش نیست، و این فرضی است که کمتر از هر فرضِ دیگر در جهان اثبات شده است
مگر فیلسوف نمی باید خود را از ایمان به دستورِ زبان فراتر ببرد؟ درود بر « خانم معلم ها»، اما مگر برایِ فلسفه آن زمان فرا نرسیده است که ایمان به خانم معلم ها را از دست بدهد
------------------------------------------------------------------------------
حقایقی است که ذهن هایِ میانمایه بهتر در می یابند، زیرا که ایشان را از همه درخورتر است. حقایقی است که تنها برایِ جان هایِ میانمایه کشش و قدرت و جاذبه دارند... اما هم اکنون دارند ما را در جهتِ مخالفِ این گفته که چه بسا ناخوشایند است بار می آورند، زیرا جانِ محترم اما میانمایۀ مردانِ انگلیسی مانند: «داروین» و «جان استوارت میل» و «هربرت اسپانسر»، دارد بر حوزۀ میانۀ ذوقِ اروپایی قدرتِ خود را تحمیل میکند
------------------------------------------------------------------------------
آلودگی به زهرِ لطیف برایِ ملت هایِ زمخت پیشرفتی به شمار می آید و گامی است به سویِ معنویت، زبانِ اشاراتِ مسیحی و نمازگزاری و مرموز خوانی بهترین لباسی است که زمختی و سخت کوسیِ روستایی وارِ انگلیسی میتواند خود را در آن پنهان کند و در آن تعبیر و تفسیرِ خود را بیابد
این انگلیسیان نژادِ اهلِ فلسفه نیستند. «بیکن» مظهرِ حمله به روحِ فلسفی است و « هابس» و « هیوم» و « لاک» مایۀ پستی و تباهیِ ارزشِ فلسفه بوده اند... « هگل» و « شوپنهاور» و « گوته» با مکانیکی کردنِ جهان، جهان را احمقانه جلوه دادند
------------------------------------------------------------------------------
دوستانِ خردگرا، در این کتاب « نیچه» بیش از آنکه به خوب و بد و اخلاق بپردازد، بیشتر سعی بر این دارد که زندگی و اندیشه و زنان و هنر و فلسفۀ « انگلستان» را زیرِ سوال ببرد... و بسیار گستاخانه به دانش و اندیشمندانِ نامی حمله کرده است. گویا مرز و حدودِ خویش را نفهمیده... یک نویسنده و شاعر همچون « نیچه» در مقامی نیست که از فلاسفه و خردمندانِ بزرگ ایراد بگیرد.. که این را « نیچه» نفهمیده است... عزیزانم، همیشه در تاریخ انسانهایِ کوچک با حمله به بزرگان قصدِ معروف کردنِ خویش را داشته اند
امیدوارم پسندیده باشید
«پیروز باشید و ایرانی»
مشاهده لینک اصلی
بعد از شاید 6 سال دوباره این کتاب رو خوندم. بارها از ته دل خندیدم از تصویرسازی های بی نظیر نیچه و هوش و ابتکاری که در متلک پرانی به خرج می ده: اینو ببینید
حکم ترکیبی پیشین چگونه ممکن است؟... [کانت پاسخ داد] به قوت یک قوه! ..مردم از [کشف] این قوه ی تازه سر از پا نمی شناختند!د
بدین ترتیب، ماه عسل فلسفه ی آلمان فرارسید و متالهان جوان حوزه ی علمیه ی توبینگن [هگل و هولدرلین و شلینگ] در پی یافتن @قوه@ به بیشه ها شتافتند. و در آن روزگار چه ها که نیافتند - در آن روزگاری که روح آلمانی هنوز معصوم و پربار و هنوز جوان بود ... و رومانتیسم، این پری بدذات، برایش نی می زد
و آواز می خواند! و
اما گذشته از طنز و تعریض نیچه ای، که انصافا باید به آشوری آفرین گفت بابت ترجمه ی اون، به نظر من این اثر نیچه شرح و توصیف روح آلمانی حاکم بر قرن نوزدهمه. نیچه خلق و خو و سرشت درونی آلمانی ها رو تا ته و توی جان آلمانی ها به تصویر می کشه. و مهم تر از همه، جایگاه مشاهیر آلمانی در فرهنگ آلمان رو آشکار می کنه، افرادی چون هگل، شوپنهاور، گوته، فیشته، شلینگ، فریدریش کبیر. ضمنا در فصل ملت ها و میهن ها روح فرانسوی و انگلیسی رو به شکلی ملموس به تصویر می کشه. نیچه در مجموع ناقد روح آلمانی و انگلیسی و ستایشگر روحیه ی فرانسوی و روسی هستش. اما واضحه که نقد او بر روحیه ی آلمانی از باب عتاب پدر به فرزنده، حال آنکه نقدش بر روحیه ی سطحی اندیش و کله خرانه ی انگلیسی کاملا سرراست و غیر کناییه.
نکته ی دیگه ای که برای من، به عنوان طلبه ی فلسفه ی هگل، بسیار جالب نظر بود، رویکرد نیچه در قبال هگل بود. از نظر نیچه، شوپنهاور با کله شقی احمقانه اش در مخالفت با هگل، رابطه ی نسلی از آلمانی ها رو با فرهنگ اصیله آلمانی که هگل نماینده ی اونه، گسست. نیچه در مورد هگل و شوپنهاور میگه
این دو برادر نابغه در فلسفه، با هم دشمن بودند و در دو قطب مخالف روح آلمانی با یکدیگر در کشاکش بودند و بر سر آن چنان بلائی بر سر هم آوردند که جز از دست برادران در حق یکدیگر برنمی آید
نکته ی دیگه که بسیار حائز اهمیت و جالبه، دیدگاه نیچه در باره ی یهودیان است. واضحه که نیچه از برخی جهات با روحیه ی برده منشانه ی یهودی سر سازش نداره. همچنین واضحه که نیچه، یهودیان رو آغازگر قیام بردگان علیه والاتباران می دونه. اما در این کتاب علنا آشکاره که نیچه فاصله ی بسیار زیادی با سامی ستیزی ناسیوال سوسیالیست های اوایل قرن بیستم داره. این جمله رو ببینید
یهودیان، بی چند و چون، قویترین و سرسخت ترین و نابترین نژاد در میان نژادهایی هستند که اکنون در اروپا زندگی می کنند.
یا این
یهودیان اگر می خواستند هم اکنون می توانستند در اروپا دست بالا را داشته باشند.
موضوعات بسیار مهم دیگه ای تو این کتاب هست که مهم ترینشون مفهوم فراسوی خیر و شر بودنه که در سرتاسر کتاب به انحای مختلف به اون پرداخته میشه.
خلاصه اینکه، برای آشنایی با نیچه، هیچ کتابی از او به پای این کتاب نمی رسه
که
مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب فراسوی نیک و بد
خرید کتاب فراسوی نیک و بد
جستجوی کتاب فراسوی نیک و بد در گودریدز
عزیزانم، بنظرم توضیح در موردِ فلسفۀ « نیچه» و نوشتنِ انشاء سراسر کلماتِ قصار و پرداختن به کیفیتِ این کتاب به دردِ شما فرزندانِ ایران نمیخورد، لذا برایِ آنکه با برخی از اندیشه هایِ « نیچه» و مسائلی که در این کتاب به آن پرداخته شده، بهتر آشنا شوید، به انتخاب برخی از متونِ این کتاب را در زیر برایتان مینویسم تا خودتان در آنها بیاندیشید... لازم به ذکر است که متنِ این که کتاب همچون اشعار به صورت قطعه قطعه نوشته شده است که من از میانشان این متون را نوشته ام
------------------------------------------------------------------------------
دروغ را شرطِ زندگی شمردن، بی گمان ایستادن در برابرِ احساس هایِ ارزشیِ رایج است به طرزِ خطرناک، و فلسفه ای که چنین خطری کند، تنها از این راه است که خود را در فراسویِ نیک و بد می نهد
------------------------------------------------------------------------------
نیچه خطاب به دانشمندان و خردمندانی که قانونِ طبیعت را برتر و همه کاره در جهان میداند، نوشته: تصدیق میکنم که این جهان سیری ناگزیر و شمار پذیر دارد، اما نه از آن جهت که قوانین در آن حاکم اند، بلکه از آن جهت که به هیچ روی قانونی در کار نیست، و هر قدرتی هر دم واپسین پیامدهایِ خود را به بار می آورد. گیرم که این سخن جز یک تفسیر بیش نباشد- و شما سخت مشتاقید که این دلیل را بر ضدِ آن بیاورید-باشد، چه بهتر
------------------------------------------------------------------------------
این که حقیقت از نمود ارزشمندتر است، جز یک پیشداوریِ اخلاقی بیش نیست، و این فرضی است که کمتر از هر فرضِ دیگر در جهان اثبات شده است
مگر فیلسوف نمی باید خود را از ایمان به دستورِ زبان فراتر ببرد؟ درود بر « خانم معلم ها»، اما مگر برایِ فلسفه آن زمان فرا نرسیده است که ایمان به خانم معلم ها را از دست بدهد
------------------------------------------------------------------------------
حقایقی است که ذهن هایِ میانمایه بهتر در می یابند، زیرا که ایشان را از همه درخورتر است. حقایقی است که تنها برایِ جان هایِ میانمایه کشش و قدرت و جاذبه دارند... اما هم اکنون دارند ما را در جهتِ مخالفِ این گفته که چه بسا ناخوشایند است بار می آورند، زیرا جانِ محترم اما میانمایۀ مردانِ انگلیسی مانند: «داروین» و «جان استوارت میل» و «هربرت اسپانسر»، دارد بر حوزۀ میانۀ ذوقِ اروپایی قدرتِ خود را تحمیل میکند
------------------------------------------------------------------------------
آلودگی به زهرِ لطیف برایِ ملت هایِ زمخت پیشرفتی به شمار می آید و گامی است به سویِ معنویت، زبانِ اشاراتِ مسیحی و نمازگزاری و مرموز خوانی بهترین لباسی است که زمختی و سخت کوسیِ روستایی وارِ انگلیسی میتواند خود را در آن پنهان کند و در آن تعبیر و تفسیرِ خود را بیابد
این انگلیسیان نژادِ اهلِ فلسفه نیستند. «بیکن» مظهرِ حمله به روحِ فلسفی است و « هابس» و « هیوم» و « لاک» مایۀ پستی و تباهیِ ارزشِ فلسفه بوده اند... « هگل» و « شوپنهاور» و « گوته» با مکانیکی کردنِ جهان، جهان را احمقانه جلوه دادند
------------------------------------------------------------------------------
دوستانِ خردگرا، در این کتاب « نیچه» بیش از آنکه به خوب و بد و اخلاق بپردازد، بیشتر سعی بر این دارد که زندگی و اندیشه و زنان و هنر و فلسفۀ « انگلستان» را زیرِ سوال ببرد... و بسیار گستاخانه به دانش و اندیشمندانِ نامی حمله کرده است. گویا مرز و حدودِ خویش را نفهمیده... یک نویسنده و شاعر همچون « نیچه» در مقامی نیست که از فلاسفه و خردمندانِ بزرگ ایراد بگیرد.. که این را « نیچه» نفهمیده است... عزیزانم، همیشه در تاریخ انسانهایِ کوچک با حمله به بزرگان قصدِ معروف کردنِ خویش را داشته اند
امیدوارم پسندیده باشید
«پیروز باشید و ایرانی»
مشاهده لینک اصلی
بعد از شاید 6 سال دوباره این کتاب رو خوندم. بارها از ته دل خندیدم از تصویرسازی های بی نظیر نیچه و هوش و ابتکاری که در متلک پرانی به خرج می ده: اینو ببینید
حکم ترکیبی پیشین چگونه ممکن است؟... [کانت پاسخ داد] به قوت یک قوه! ..مردم از [کشف] این قوه ی تازه سر از پا نمی شناختند!د
بدین ترتیب، ماه عسل فلسفه ی آلمان فرارسید و متالهان جوان حوزه ی علمیه ی توبینگن [هگل و هولدرلین و شلینگ] در پی یافتن @قوه@ به بیشه ها شتافتند. و در آن روزگار چه ها که نیافتند - در آن روزگاری که روح آلمانی هنوز معصوم و پربار و هنوز جوان بود ... و رومانتیسم، این پری بدذات، برایش نی می زد
و آواز می خواند! و
اما گذشته از طنز و تعریض نیچه ای، که انصافا باید به آشوری آفرین گفت بابت ترجمه ی اون، به نظر من این اثر نیچه شرح و توصیف روح آلمانی حاکم بر قرن نوزدهمه. نیچه خلق و خو و سرشت درونی آلمانی ها رو تا ته و توی جان آلمانی ها به تصویر می کشه. و مهم تر از همه، جایگاه مشاهیر آلمانی در فرهنگ آلمان رو آشکار می کنه، افرادی چون هگل، شوپنهاور، گوته، فیشته، شلینگ، فریدریش کبیر. ضمنا در فصل ملت ها و میهن ها روح فرانسوی و انگلیسی رو به شکلی ملموس به تصویر می کشه. نیچه در مجموع ناقد روح آلمانی و انگلیسی و ستایشگر روحیه ی فرانسوی و روسی هستش. اما واضحه که نقد او بر روحیه ی آلمانی از باب عتاب پدر به فرزنده، حال آنکه نقدش بر روحیه ی سطحی اندیش و کله خرانه ی انگلیسی کاملا سرراست و غیر کناییه.
نکته ی دیگه ای که برای من، به عنوان طلبه ی فلسفه ی هگل، بسیار جالب نظر بود، رویکرد نیچه در قبال هگل بود. از نظر نیچه، شوپنهاور با کله شقی احمقانه اش در مخالفت با هگل، رابطه ی نسلی از آلمانی ها رو با فرهنگ اصیله آلمانی که هگل نماینده ی اونه، گسست. نیچه در مورد هگل و شوپنهاور میگه
این دو برادر نابغه در فلسفه، با هم دشمن بودند و در دو قطب مخالف روح آلمانی با یکدیگر در کشاکش بودند و بر سر آن چنان بلائی بر سر هم آوردند که جز از دست برادران در حق یکدیگر برنمی آید
نکته ی دیگه که بسیار حائز اهمیت و جالبه، دیدگاه نیچه در باره ی یهودیان است. واضحه که نیچه از برخی جهات با روحیه ی برده منشانه ی یهودی سر سازش نداره. همچنین واضحه که نیچه، یهودیان رو آغازگر قیام بردگان علیه والاتباران می دونه. اما در این کتاب علنا آشکاره که نیچه فاصله ی بسیار زیادی با سامی ستیزی ناسیوال سوسیالیست های اوایل قرن بیستم داره. این جمله رو ببینید
یهودیان، بی چند و چون، قویترین و سرسخت ترین و نابترین نژاد در میان نژادهایی هستند که اکنون در اروپا زندگی می کنند.
یا این
یهودیان اگر می خواستند هم اکنون می توانستند در اروپا دست بالا را داشته باشند.
موضوعات بسیار مهم دیگه ای تو این کتاب هست که مهم ترینشون مفهوم فراسوی خیر و شر بودنه که در سرتاسر کتاب به انحای مختلف به اون پرداخته میشه.
خلاصه اینکه، برای آشنایی با نیچه، هیچ کتابی از او به پای این کتاب نمی رسه
که
مشاهده لینک اصلی